عیدسعیدقربان مبارک...

وچنین خطاب آسمانی برمنی طنین افکند:

ای ابراهیم رهاسازاسماعیلت راتاصله ی عطادردامن وفای تونهم....

<منی>مسلخ عشق است،سرزمین طاعت وبندگی و<قربان>،تجسم سرتسلیم به فرمان دوست نهادن ،بی هیچ چون وچرا.مگرنه این که هرکه گفت عاشق است ومعشوق ،جان شیرین ازاوطلب ،بی درنگ دریغ نخواهدکرد؟خلیل هم سربه فرمان حبیب،ازجان شیرین ترش را،همه ی تعلقات ودلخوشی هایش به این پهنه ی خاکی رادرطبق اخلاص،قربانی پیشگاه محبوب یکتایش می کند.

هنوزهم شنیده می شودصدای ملایک،که مبهوت چشم به زمین دوخته اند.یارب !چه می شودابرهیم را!این خنجرتیزحنجره ی اسماعیل ،نوردیدگانش راخواهددرید!اسماعیل ،یگانه فرزنددلبندش !

واین بار ابرهیم عاشقی است که زنجیرهای تعلق راازپای روح بلندش،بازکردوبذرتردیدراازخاک دل برچید.

صبورانه ،ازدل ،رشته ی مهرپدری راگسست ودشنه ای تیز دردست ،مهیای قربانی شد،بازگرداندن امانتی که روزگاری نه چندان دور ،به وی عطا گردیده بود.<قربان>عیدابراهیم است وابراهیمی شدن ،دل ازبندتعلقات بریدن وبه دوست ملحق شدن.<قربان>،عیدعاشقان است وعیدقلب هایی که خلوتگه محبوب یکتاست.مبارک بادعیدقربان ،نمادبزرگترین جشن رهایی انسان ازوسوسه های ابلیس .عیدقربان روزرهاشدن ازتعلقات دنیوی ورهایی ازهرآنچه غیرخدایی است.

عیدقربان،عیدسربلندبیرون آمدن ازامتحان عبودیت است .

عیدقربان ،نقطه عطف آزادی است درتاریخ اسارت ها وبردگی هایی . . .

متن ازهفته نامه شهرضا

خدایا...

خدایا بارها دقیقا همان جایی دستم را گرفتی که می توانستی مچم را بگیری!!!